we rijden in een cirkel

Van Mhamid zijn we naar Tata gegaan, waar het lekker warm en zonnig was. Het weer is deze maand(en) in Marokko, Spanje, Portugal onvoorspelbaar. Veel regen, veel wind en voor Marokko ook heel veel sneeuw. In Nieuw-Zeeland hebben we ervaren om met een kleine kampeerauto te verhuizen naar warmer oorden als er meerdere dagen slecht weer op komst was. Dat is inmiddels 10 jaar geleden en wij zijn ook zoveel jaar ouder. We zijn o.a. naar Marokko om niet in de koude periode in Nederland te zijn. Het huidig weerbeeld van een groot deel van Marokko schuurt met ons reisdoel.  Regelmatig horen we dat door sneeuw en regen wegen niet begaanbaar zijn. De  grens van de lage druk gebieden loopt grotendeels parallel aan de bergen van de Hoge Atlas. Maar soms bereiken depressie en stevige wind ook de zuidhellingen en de Anti-Atlas, waar wij in Tata gelukkig aan de zuidkant zitten.  

Vanaf Tata gaan we naar Taroudant, wat noordwestelijk ligt. Wij kiezen voor de kortste, maar tegelijk ook minder gebruikelijke route naar Igherm. Deze route (via RR116) hebben we nog nooit gereden. We zijn verrast over de prachtige structuur in de rotsen van de zuidhellingen. We slingeren langs de ondanks de vele regen toch bijna droge Tata rivier, die vanwege de rotsachtige sedimenten wit aftekent tegen de bruin/geel/oker/grijs kleurende rotsen.

Na ongeveer 30 kilometer verandert het landschap en het wegdek. We komen in het gebied van de oasen aan de voet van de bergpas met als belangrijkste dorpen  Souk-Tleta-de-Tagmoute en Assa.  We zijn in het hart van de Anti Atlas. Tleta betekent dinsdag, wat verwijst naar de marktdag.  Door de regen maar ook door de smalle doorgangen  gaat de snelheid drastisch naar beneden, maar neemt tegelijk de schoonheid toe. Twee dagen geleden was een deel van dit traject weer afgesloten. Veel afgekalfde randen en overal is men druk met reparatie.   Nu kunnen we weer passeren waar  rotsen nog de weg blokkeren.

We moeten een tweetal passen over van het Souss Massa massief. Het is een mooie slingerende, klimmende pasweg met steeds weer de verrassing dat we nog niet op het hoogste punt zijn. Sneeuw is ook hier gevallen. We zien sneeuw op de top van de Souss Mass berg en langs de weg. We maken een foto van onze gouden koets op de plek waar onze hoogtemeter het  bewijs (1792m) levert, op wat daarop officieel Avenue Mohammed V heet.  Na de pas komen we nog door drie kleine oasedorpjes Tamsoulte, en Anamer.  

Igherm is een grote stad, die de verbinding vormt met Tafraoute en Taroudant. We zien voor het eerst de besneeuwde toppen. We kennen de weg en komen op camping le Jardin in Taroudant. Daar blijken vrienden te staan met wie we gezellig uitwisselen. We bezoeken het plein Assaraq. Door regenval van vorig jaar is de (groente en fruit) Berbersouk gesloten. We lopen door de grote souk, Liesbeth keurt de vele kleurrijke stofjes, we kopen twee taartjes bij de  ‘lekkerste’ mukhbiz (bakkerij) en gaan terug. Op de camping zal Leila met haar typische plaatselijke lekkernijen (amandelkoekjes, gevulde gefrituurde Marokkaanse loempia’s) verrassen.

’s Nachts worden wij verrast door regen. Ons ritueel om pas bij lekkere zon onder de dekbedden uit te komen is verstoord. De weersverwachting is slecht voor de hele dag. De wolken hangen laag en er valt een miezer regen. Ook de volgende dag zal er weer regen zijn. Onze gouden koets is net als ons welbevinden te klein voor twee dagen overbrugging. We besluiten  richting Ouarzazate te gaan. We kunnen van de omgeving weinig zien. Af en toe is er ineens een kleine strook zonlicht door het wolkendek. Na de afslag naar de Tizi-n-Test wordt het opener, maar na Taliouine zijn we op 1800m weer helemaal ‘in de wolken’. We rijden om de berg Sirwa heen, waarvan  de besneeuwde top zich soms laat zien.  Het is kil en gurig door de wind die van de sneeuw bedekte bergen komt. We stijgen naar de pasovergang en daar verandert het weer volledig. Zon en prachtig zicht op de grotendeels bedekte Hoge Atlas.

Een sneeuwbeeld wat wij op onze eerdere reizen nog nooit eerder hebben gezien. We maken foto’s bij het panoramapunt, waar een verkoper fossielen, stenen, potterie, kralen en kettingen slijt. Liesbeth krijgt direct een cadeautje (een steen met glittertjes) en dus ‘verzekert’ de man ons van een ‘klantgevoel’.  We kopen een mini tajine.

In Taroudant doen we bij Carrefour boodschappen en ontmoeten daar Halim van Joudour Sahara en de Muziekschool uit Mhamid. Hij herkent ons ook en we worden hartelijk begroet en , als we vertellen terug te komen in Mhamid, uitgenodigd. Op zoek naar zon en warmte is de cirkel is bijna rond.