Het druipt er vanaf

De Ziganapas (2032m) staat op onze lijst. We combineren het met een bezoek aan Hamsiköy en de Kacaragrot. 

Hamsiköy is  één van de 5 kleine bergdorpen waar  christelijke families leven  als enige bevolkingsgroep. Het is bekend om de prachtige bergroute die naar de pas leidt èn een heerlijke rijstepap, met een verdikte romige melk en kaneel met daarop gemalen hazelnoot. Hazelnoten zijn de belangrijkste bron van inkomsten in dit gebied. Het heette vroeger Ciharli. Het verwijst naar Byzantijnse roots. Maar zoals dat met minderheden gaat: het dorp werd vanaf 1935  niet meer apart genoemd in de volkstellingen. In 1959 werd de naam verboden omdat de naam 'uit buitenlandse wortels stamt en dus verwarring zaait'. 

We doen de rit op een zondag en dat is  de uitgaansdag. Het is druk. Hamsiköy biedt op een tiental plekken rijstepap aan. Maar dat is een toetje en niet meer dan een lekkertje om te stoppen. 

We gaan over een gravelweg naar de pas. Het rijdt prima.  Afwisselend zicht op het dal èn de ingang van de tunnel  (die de meesten nemen) door het Zigana-massief. Het afdalen richting Türel is prachtig. 

Bij Kacara is een druipsteengrot, die bij bewoners bekend was maar pas in 1983 werd bezocht door speleologen en daarna in kaart gebracht. Sinds 1996 is de grot te bezichtigen. Een viertal grote grotkamers zijn in miljoenen jaren  gevuld met prachtige druipsteenformaties. Omdat er veel ijzeren en magnesium in het druipwater zit is er een rijk kleurenpalet. In 12 jaar groeit een druipsteen 1 cm. De formaties zijn ongeveer 150 miljoen jaar oud. Het is een prachtige belevenis. 

Er zijn een paar poelen waar zich water verzamelt maar er stroomt geen water door de grot. De vorming vindt hier  alleen door druipwater plaats. We zien natuurlijk wat we in Nederland geleerd hebben: stalactieten en stalagmieten. Maar er is veel meer:  grotrozen,  rozetten, pilaren, pegels, vloeistenen en strostalactieten vullen de ruimten. (Vloeistenen zijn de langdradige puntige hangers, als bij een ouderwetse lampenkap.

Stro:  bijna gelijkmatig recht gevormde staafjes.) We lopen er als betoverd tussen. Het lijkt een sprookjespark. 

 

 

De foto's spreken voor zich.